France is back!

Macron Davos

La France est de retour oftewel France is back. In Versailles zijn onder dit motto in januari speeddates gehouden voor captains of industries uit de hele wereld. Bij die gelegenheid waren leden van de regering Macron aanwezig om het land en zijn vestigingsklimaat aan te prijzen. Waar Frankrijk zich een jaar geleden nog in grote onzekerheid bevond, geeft het nieuwe bewind van Emmanuel Macron Frankrijk vleugels en vernamen de toehoorders van Macron tijdens het Wereld Economisch Forum in Davos het van de president zelf: de economie trekt aan en Frankrijk is terug van weggeweest.

Internationaal
Na een valse start van zijn eerste regering in mei 2017, waarbij verschillende ministers zijn vervangen omdat zij niet van onbesproken gedrag waren, ging Macron vanaf september beter uit de startblokken. Zo is hij duidelijk aanwezig op het internationale toneel. Uitgangspunt is daarbij: ik praat met iedereen. Hij houdt de dialoog met president Assad van Syrië open en drukte de ondiplomatieke Amerikaanse president Trump tegen de borst. De goede verhoudingen benut hij juist om hen op andere gedachten te brengen (“make our planet great again” toen Trump het klimaatakkoord van Parijs opzegde). Macron schroomt ook niet de Russische media te bekritiseren over hun inmenging tijdens de Franse presidentsverkiezingen, terwijl Vladimir Poetin naast hem staat.

Europa
De Europese machtsverhoudingen zijn veranderd, mede door de verzwakte positie van Angela Merkel. Ondanks haar verkiezingsoverwinning in september, ging zij maandenlang langs de politieke afgrond om ternauwernood tot een coalitie te komen. De broze deal met de sociaaldemocratische SPD doet de vraag rijzen hoe stevig en vooral hoe lang Merkel nog in het zadel zit. De Britse buurvrouw Theresa May heeft het zo mogelijk nog moeilijker sinds het land zich in de misère van de Brexit stortte en zij constant een zagend geluid vanaf haar stoelpoten moet horen komen. Frankrijk laat niet na om Parijs al prachtig alternatief op Londen te presenteren, in de hoop bedrijven en internationale instellingen aan te trekken.

Op de zuidflank wacht Italië begin maart nog parlementsverkiezingen, terwijl Spanje nog bijkomt van de Catalaanse kwestie. Zo bezien zit Emmanuel Macron er comfortabel bij aan de Brusselse vergadertafel. Hij deed daar een schepje bovenop doordat hij in september zich durfde uit te spreken over de toekomst van de Europese Unie. Zijn pleidooi houdt verdere integratie in en een Europa dat bescherming biedt, ondermeer door een Europese interventiemacht en een eigen Europese minister van Financiën.

Hervormingen
In eigen land krijgt Macron opmerkelijk rustig hervormingen geregeld zonder de gebruikelijke folklore van langdurige stakingen en demonstraties, zoals bij de versoepeling van de arbeidsmarkt. Voor 2018 heeft hij nog wel wat pittige onderwerpen op het menu staan: de hervorming van de landbouw en de afslanking van het ambtenarenapparaat. In de categorie ‘Overig’ wil hij het omroepbestel moderniseren, is al een akkoord bereikt met gevangenispersoneel en gaat de maximumsnelheid op binnenwegen van 90 naar 80 kilometer per uur. Van alle markten thuis dus. Een delicate kwestie is een oproep van Corsicaanse nationalisten voor meer autonomie, die steeds meer voet aan de grond krijgen. Hoewel Macron bereid is Corsica in de Franse grondwet te vermelden (het is dan even de vraag of dit de Corisaanse overheid extra bevoegheden geeft), is hij tegen het Corsicaans als officiële taal en een aparte status voor de inwoners van het geboorte-eiland van Napoleon.

De oppositie
De politieke oppositie is momenteel te verwaarlozen en likt vooral de wonden na de presidents- en parlementsverkiezingen van 2017. De linkse voorman, de norse Jean-Luc Melenchon, is nog redelijk up and running, maar andere partijen zijn bezig zichzelf opnieuw uit te vinden. Marine Le Pen houdt zich bezig met de naamswijziging van haar extreemrechtse partij Front National en wil daarmee met een imagoprobleem afrekenen. Conservatiefrechts heeft sinds kort een nieuwe leider: de 42-jarige Laurent Wauquiez. Zijn uitverkiezing houdt echter de gemoederen binnen zijn partij Les Républicains bezig omdat deze Sarkozy-aanhanger een nogal rechts imago heeft. De gematigde stroming binnen Les Républicains voelt zich niet door hem vertegenwoordigd. En dan zijn er nog de socialisten van de vorige president, Hollande. Na hun electorale pak slaag, zijn ze op zoek naar een nieuwe leider, die op 29 maart uit vier kandidaten wordt gekozen. Pijnlijker nog is dat de socialisten hun verhuisdozen aan het pakken zijn, omdat zij voor september uit het monumentale pand aan rue de Solferino in Parijs wegmoeten. Zo’n 70 medewerkers zijn al ontslagen. De verkoop brengt 45 miljoen euro in het laatje, wat zeer welkom is gezien de financiële problemen van de partij.

Dit betekent uiteraard niet dat op termijn de oppositie kansloos is. Achilleshiel voor Macron is zijn eigen partij La République en Marche (LREM). De onervaren volksvertegenwoordigers die op de golven van het succes van hun president in het parlement terecht kwamen, zijn niet noodzakelijkerwijs dezelfde politieke genieën. Macron zal zich gelukkig prijzen dat hij een tijd lang geen last van verkiezingen heeft: de gemeenteraadsverkiezingen zijn pas in 2020 en de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2019 hebben bijna geen invloed op de nationale politiek.

Rond de jaarwisseling verloor Frankrijk vier grootheden van weleer: rocklegende Johnny Hallyday (74 jaar), de schrijver en filosoof Jean d’Ormesson (92 jaar), de popzangeres France Gall (70 jaar) en meesterkok Paul Bocuse (91 jaar). Een generatie neemt afscheid: nostalgie maakt plaats voor de aanpak van eigentijdse problemen door de volgende generatie. President Emmanuel Macron (40 jaar) is daarvan bij uitstek een exponent en geeft het land een duwtje naar nieuwe tijden: France is back.

Keuzestress in Frankrijk: vier presidentskandidaten nek aan nek

csm_CarteElecteur_9c2edb2a7a

Een tijdlang lag het voor de hand dat François Fillon van Les Républicains de volgende president van Frankrijk wordt door de extreemrechtse Marine Le Pen in de tweede ronde te verslaan. Toen hij in de problemen kwam door affaires, had centrumkandidaat Emmanuel Macron de beste papieren om François Hollande op te volgen. De laatste weken is echter linksbuiten Jean-Luc Mélenchon een opmars begonnen, terwijl de socialist Hamon onder de 10% is geduikeld en uit beeld is verdwenen. Een week voor de eerste ronde op 23 april zitten vier kandidaten in de peilingen elkaar op de hielen: Melénchon en Fillon net onder de 20%, Macron en Le Pen er net boven. Alleen de nummers 1 en 2 van de eerste ronde mogen door naar de tweede ronde op 7 mei. Met foutmarges van de peilingen meegerekend, ligt het nu voor elk van deze vier kandidaten in het verschiet de tweede ronde te halen. Op welke scenario’s kan Frankrijk 23 april rekenen? Continue reading

Dit zijn ze: alle Franse presidentskandidaten van 2017

Elections-procuration

Elf Fransen zijn in de race voor de Franse presidentsverkiezingen op 23 april 2017. Zij hebben de vereiste 500 handtekeningen binnengesleept van het kiescollege, waarin meer dan 40.000 gekozen volksvertegenwoordigers hun steun aan een kandidaat geven. Naast bekende politieke kopstukken als Le Pen, Macron en Fillon zitten daar nogal wat bijzondere kandidaten tussen. Gaat u even zitten voor een overzicht van dit bonte gezelschap. Continue reading

Het fenomeen Macron: erop of eronder

Les-atouts-et-les-faiblesses-du-candidat-Macron

Er zijn sinds 1958 een aantal wetmatigheden om het tot president van Frankrijk te schoppen. Allereerst wordt de prestigieuze Ecole Nationale d’Adminstration (ENA) doorlopen. Vervolgens is de kandidaat lid van of de linkse Parti Socialiste (PS) of de rechtse Républicains, waarvoor hij op zijn minst als locale of nationale volksvertegenwoordiger is gekozen en daarna bestuurlijke ervaring opdoet als burgemeester of minister. Het privéleven van de kandidaat is minder relevant, maar tussen de bedrijven door moet wel een boek worden geschreven om het intellect te onderstrepen. Indien dan gemiddeld de leeftijd van 58 jaar is bereikt, kan iemand tot het hoogste ambt worden geroepen. Macron doet het anders en is de absolute dark horse in deze spannende verkiezingsstrijd. Continue reading

Marine Le Pen op weg naar historisch resultaat, maar wint niet

can-frances-le-pen-pull-off-a-trump-in-2017-908c12d77c88e1ffc6cf1dfecc26f799

In Nederland wordt vaak niet goed begrepen dat Marine Le Pen niet de volgende president van Frankrijk wordt, ondanks dat zij al tijdenlang de peilingen aanvoert met haar tegenstanders op ruime afstand. Het zit ‘m echter in het Franse verkiezingsysteem, dat altijd uitloopt op twee rondes en deze peilingen gaan alleen maar over de eerste ronde op 23 april. Continue reading

Miss Moneypenny

penelope-francois-fillon-2

De Franse presidentsverkiezingen van 2017 beloven de spannendste ooit te worden. Een paar maanden geleden leek het overzichtelijk: de rechtse Républicains winnen ruimschoots met hun onkreukbare François Fillon maar de extreemrechtse Marine Le Pen zorgt voor een grote schok door de tweede ronde te halen. De socialisten zijn met willekeurig welke kandidaat door hun zwakke president Hollande kansloos en diens afvallige minister Emmanuel Macron is een eendagsvlieg die te vroeg piekt. Met nog drie maanden te gaan, is het de schuchtere mevrouw Penelope Fillon – Penny voor intimi- die tegen haar wil de campagne op zijn kop zet. Continue reading

Vijftig tinten links: Frankrijk kiest socialistische presidentskandidaat

000_jx2pm.primairegauchedeboutmain

Alsof dertien aangemelde kandidaten voor de Franse presidentsverkiezingen van 23 april en 7 mei nog niet genoeg is, wordt daar over twee weken een veertiende aan toegevoegd: de kandidaat namens le Parti Socialiste (PS) van François Hollande. Les primaires citoyennes van de PS en enkele splinterpartijen vinden plaats op 22 en 29 januari en gaat tussen zeven kandidaten, die gezamenlijk weer tot la belle alliance populaire behoren, waar echter weer niet alle linkse partijen in zitten. Wie wordt de socialistische kandidaat en wat betekent dat voor de kansen van links de volgende Franse president te leveren? Continue reading

Het tijdperk Hollande ten einde

epa05074104 French President Francois Hollande leaves the EU Summit in Brussels, Belgium, 18 December 2015. EU leaders met in Brussels for the year-end summit with highly controversial British demands for reforms expected to be discussed. Sanctions against Russia, Europe's migration crisis, the fight against terrorism and the crisis in Syria were also expected to round out the agenda of the two-days summit on 17 and 18 December.  EPA/LAURENT DUBRULE

Nooit eerder vertoond : een president van de Vijfde republiek besluit na één termijn zich niet opnieuw te kandideren. Op 1 december 2016 maakt de socialist François Hollande de balans op van vijf jaar presidentschap maar beseft dat hij niet in staat is links te verenigen voor een nieuwe verkiezingsoverwinning. Wat is de achtergrond van dit dramatische besluit? Continue reading

Afbeelding

Daar zijn we weer!

images

Oudgedienden Sarkozy en Montebourg in race voor Frans presidentschap

Het hing al maandenlang in de lucht maar 22 augustus komt het hoge woord eruit: oud-president Nicolas Sarkozy doet mee aan de voorverkiezingen van de rechtse partij Les Républicains op 20 en 27 november om presidentskandidaat te worden. Een dag ervoor maakt voormalig minister Arnaud Montebourg zijn comeback door zich bij de Parti Socialiste te kandideren. Deze politieke dieren lijken op elkaar: beiden zijn van oorsprong advocaat, hebben een temperamentvol karakter en zijn dol op aandacht.

Continue reading