Kleine hete peper is te Chinees

Chinese_flag_(Beijing)_-_IMG_1104In de peilingen voor de Presidentsverkiezingen in Taiwan heeft de DPP een grote voorsprong genomen op de KMT. Het presidentschap kan Tsai Ing-Wen van de DPP bijna niet meer ontgaan. Tegelijkertijd lonkt nu ook een parlementaire meerderheid voor de DPP. Het zou de eerste keer in de geschiedenis van Taiwan zijn dat de DPP zichzelf zo’n machtspositie verschaft. Voor het eerst sinds de afsplitsing van China in 1949 krijgt een pro-onafhankelijke partij dan de touwtjes in handen. Ook in Peking zijn de dramatische vooruitzichten voor de KMT doorgedrongen: militaire oefeningen met een kopie van het Taiwanese regeringscomplex als doel geven een weinig subtiel signaal af. De CCP is niet blij met een onafhankelijk, modern, economisch succesvol en democratisch Taiwan op een steenworp afstand. Continue reading

Verkiezingen in Taiwan: over Grote Broer en Kleine Zus

Op 16 januari 2016 gaat Taiwan naar de stembus om een President en Parlement te kiezen. De Taiwanese politiek wordt, sinds “Generalissimo” Chiang Kai-shek na het verlies van de burgeroorlog tegen de communisten van Mao zijn Nationalistische partij (Kuomintang) naar het eiland verhuisde, gedomineerd door de relatie met China. Wat je vindt van de relatie met de ‘Grote Broer’ aan de andere kant van de zee bepaalt nu nog steeds je electorale kansen. Opvallend genoeg gaat het om de mening van een vrouw: de nieuwe President wordt hoe dan ook een ‘Kleine Zus’.

Continue reading

Minderheid zonder stemrecht als campagnethema Myanmar?

Barack_Obama_meets_with_Aung_San_Suu_Kyi_Sept__19,_2012Als Myanmar in het Nederlandse nieuws is, weet je dat het mis is. Zo haalde recent de semi-coup in dit semi-democratische land de media. In mei, aan het begin van het regenseizoen, verschenen berichten over bootvluchtelingen die naar landen als Maleisië en Thailand probeerden te varen. Zoals vaker in dit soort gevallen werden de schrijnende gevolgen belicht, maar kregen de minstens even schrijnende oorzaken minder aandacht. Wie waren deze mensen, en welke rol spelen ze in de verkiezingscampagne? Continue reading

De Chinese Communistische Inquisitie

Power tends to corrupt, and absolute power corrupts absolutely” (Lord Acton, Letter to Mandell Creighton)

President Xi Jinping voert de meest felle anti-corruptiecampagne uit de geschiedenis van China. Corruptie in China komt voort uit de centrale macht van de CCP over de Chinese staat. Wie corruptie dus echt wil aanpakken, moet het politieke systeem hervormen. En dat is precies wat Xi Jinping niet wil: zijn ‘anti-corruptiestrijd’ is gericht op behoud van de macht van de CCP en het versterken van zijn positie als absolute leider binnen de partij. De anti-corruptiestrijd als politiek instrument?

Continue reading

Hoe de beurscrash een Chinees dilemma blootlegt

Terwijl onze Europese ogen de afgelopen weken gericht waren op de ontknoping van het Griekse drama, verloren de Chinese aandelenbeurzen in Shanghai en Shenzen in een paar dagen meer dan 30% van hun waarde. Meer dan 3.000 miljard euro ging in rook op (meer dan de totale waarde van de Indiase beurs, aldus The Economist). Vooral kleine beleggers verloren hun spaargeld of (erger) het geld dat zij hadden geleend om aandelen te kopen. En dat op aanraden van de CCP: de People’s Daily moedigde lezers op 21 april van dit jaar nog aan vooral nu te kopen want dit was ‘merely the start of a bull market’ (http://www.reuters.com/article/2015/04/22/us-china-market-commentary-idUSKBN0ND07Z20150422). Verliezen zij nu ook het vertrouwen in de macht van de Chinese Communistische Partij (CCP)?  Continue reading

Papa Xi waakt over China: hoe taal de politiek bepaalt

De CCP doordringt de Chinese maatschappij met een conservatief wereldbeeld. Taal is daarbij een belangrijk instrument. Amerikaanse wetenschappers en politiek adviseurs als George Lakoff (Don’t think of an elephant, The political mind), Frank Luntz (Words that work) en Drew Westen (The political brain) toonden aan hoe taal en emotie bepalen hoe wij politiek begrijpen. In China begreep de Communistische Partij (CCP) al snel dat wie de taal beheerst het denken bepaalt: of zoals Orwell al schreef ‘if thought corrupts language, language can also corrupt thought’(George Orwell, Politics and the English Language, 1946). Lakoff beschrijft hoe de Republikeinen in de Verenigde Staten het politieke debat domineerden met hun ‘strenge vader model’. In China gebruikt President Xi die metafoor om de almacht van de Communisten te bevestigen.

Continue reading

Aung San Suu Kyi kan beter niet te vroeg juichen

Barack_Obama_meets_with_Aung_San_Suu_Kyi_Sept__19,_2012Overal kom je ze tegen: de posters van vader Aung San en zijn dochter Aung San Suu Kyi. De eerste is de grote bevrijdingsheld die een half jaar voor de daadwerkelijke onafhankelijkheid in 1948 werd neergeschoten en een mythische status heeft. Het drama van de democratie in Myanmar is zijn onvervulde belofte. De ander ontving de Nobelprijs in 1991 als vreedzame voorvechter van democratie in haar vaderland waar ze op dat moment onder huisarrest stond en heeft inmiddels een cultstatus die nauwelijks voor die van haar vader onderdoet. Continue reading

Historische verkiezingen in Myanmar

Flag_of_National_League_for_Democracy_svg Soms vraag ik me af of er nog wel eens verkiezingen zijn die niet ‘historisch’ genoemd worden. Voor de parlementsverkiezingen dit najaar in Myanmar (ook wel bekend als ‘Burma’) zou die betiteling echter zomaar eens terecht kunnen blijken. Naar alle verwachting worden dit de eerste (soort van) vrije verkiezingen in het Aziatische land, in meer dan een halve eeuw. Continue reading

Politieke slogans in China: meer dan lege woorden

CPC_slogan,_XinhuamenDenkend aan Azië zie ik rode banieren vol gele karakters langs poorten en gebouwen hangen. Hoewel slogans in ieder land voorkomen (‘Bruggen Slaan’), lijken ze nergens zo’n uitbundig onderdeel van de politiek te vormen als onder de Chinese Communistische Partij (CCP). Vooral Mao Zedong verhief de slogan (kouhao) tot een ware kunstvorm. Hoewel die korte zinnen in het Chinees wel worden gezien als de helderste manier om te communiceren, blinken ze voor westerlingen vaak uit in vaagheid. Dat komt mede door de diepere culturele betekenis die achter slogans schuil gaat. Je moet wel bijna Chinees zijn om die betekenis te kennen. Toch gebruiken westerse media die slogans vaak om Chinees beleid te benoemen, zonder de inhoud van het beleid te verklaren. Continue reading

Confucius, Mao, Boeddha en Tao: Ideologie en pragmatisme in de Chinese politiek

Chinese_flag_(Beijing)_-_IMG_1104Politiek is een ideeënstrijd. Terwijl in Nederland (sociaal-) liberale ideeën soms botsen met die van socialisten, katholieken en protestanten er onderling niet altijd uitkomen, laat staan de islam en de populisten op de rechterflank, kent China deze publieke ideeënstrijd niet echt. Ideologie in China is een smeltkroeg van allerlei verschillende en vaak botsende ideeën. Mogelijk gemaakt door: pragmatisme. Continue reading