Winst Theresa May zou goed zijn voor “de economie”

Aanstaande donderdag gaat het Verenigd Koninkrijk naar de stembus. De Tories van Theresa May hebben nog altijd een fors grotere kans om te winnen dan het Labour van Jeremy Corbyn.  Corbyn is echter wel aan een opvallende opmars bezig.
De belangrijkste pollers voorspellen nog allemaal winst voor de Tories, maar stellen de waarschijnlijkheid daarvan bij. Volgens Election Forecast was de winkans van de Tories 3 weken voor de verkiezingen nog 100%, 2 weken voor de verkiezingen stelden ze dit bij naar 99%. Electoral Calculus ging van 76 naar 71% en Elections Etc. stelde de winkansen van de conservatieven bij van 91 naar 87%.

Opvallend pollresultaat is dat van YouGov. Die peilde dat de Conservatives wel eens 20 zetels zouden kunnen gaan verliezen, waarna een coalitieregering nodig zou zijn. De markt reageerde woensdagochtend meteen met een val van de pond $1.286 naar $1.280. Een koersbeweging die vooral laat zien hoe weinig valutahandelaren nodig hebben om in actie te komen. Dat de Tories aan een meerderheid geholpen moeten worden door een junior partner hoeft niet meteen te betekenen dat er beleidskeuzes gemaakt gaan worden die de groei vertragen en hoeft ook de formatietijd niet ontzettend te verlengen. En belangrijker: YouGov zat er in het verleden vaker naast. Hun Final Call in 2015 was 34% voor zowel Labour als de Tories. De Tories wonnen met 37,8%, een voorsprong op de Tories van 6,6 procentpunt.

29178578784_cb88b569f0_bWinst voor May zou de economie van het Verenigd Koninkrijk verder versterken. Die marktconsensus blijkt heel duidelijk uit manier waarop de Londense aandelenindex FTSE en de pond reageren op polluitslagen. Als de winstkans van de Tories stijgt, stijgt het vertrouwen, als die daalt, daalt het vertrouwen. Dan drukken we dus die economie uit in de groei van het BNP. Die neemt als ‘rising tide’ de aandelenkoersen en de waarde van de munt mee. Belangrijke indicatoren voor wie bezit heeft. Maar er is meer in het leven dan de economie. De manier waarop wij “de economie” definiëren is in het voordeel van diegenen die economische macht hebben. We kunnen ons afvragen of het BNP een logische indicator is voor het gros van de mensen die primair consument en afhankelijk van inkomen zijn in plaats van bezit. De kwaliteit van leven, om maar een alternatief te nomen, hangt af van bijvoorbeeld milieu, klimaat en het niveau van onderwijs, zorg, sociaal vangnet en infrastructuur.

De partijen die Theresa May aan een meerderheid kunnen helpen, indien ze dit niet zelfstandig haalt, hebben interessante plannen om die kwaliteit van leven te vergoten. LibDem wil 6 miljard pond extra voor de zorg, door de belastingen te verhogen met een penny per pond. De linkse SNP en Plaid Cymru hebben haalbare plannen om het sociaal vangnet te versterken. Alle drie hebben een ambitieuzer klimaatprogramma dan Theresa May. Corbyn gaat nog een paar stappen verder en wil vooral veel nationaliseren. Dit zou, in het jargon van Labour, ten goede komen aan “werkende mensen”. Corbyn wil British Rail en de energiebedrijven nationaliseren.

Jeremy-Corbyn-Chatham-HouseTegelijkertijd is het onderscheid tussen werkende en bezittende klasse, waar de ideologie van Corbyn op gebaseerd is, achterhaald. Het vermogen van de middenklasse in het Verenigd Koninkrijk is voor een groot deel, zoals overal ter wereld, belegd. Zelfstandig en via pensioenfondsen. De nationalisatieplannen van Corbyn zullen direct na de verkiezingsuitslag hun schaduw werpen over de FTSE. Een energie-aandeel als SSE, populair vanwege een stabiel dividend, zal bij winst van Corbyn opsplitsen of van de beurs gehaald worden. Corbyn wil ook 93 miljard pond aan belastingvoordelen voor bedrijven schrappen –dit komt natuurlijk ten laste van de winsten van beursgenoteerde bedrijven en daarmee van de rendementen van particulieren en pensioenfondsen. Al hebben we het dan over de hypothetische situatie dat Corbyn een absolute meerderheid behaalt en eenheid handhaaft in zijn partij. En die mogelijkheid is erg ver weg.

Net zoals de Franse presidentsverkiezingen en binnenkort de Duitse federale verkiezingen zijn de waarschijnlijkste scenario’s ook de meest geruststellende scenario’s – dat zien we terug in de euro, de pond en in aandelen. En de Brexit? Die gaat er gewoon komen, wie er ook wint. De grootste politiek-economische gebeurtenis in tijden is daardoor niet eens hét verkiezingsthema geworden. Welke keuze er op 8 juni ook gemaakt wordt, de gevolgen zijn voorspelbaar en beheersbaar. De saaie conclusie van een spannende verkiezingstijd.

Piet Rietman is politiek econoom en belegger. Dit artikel is geschreven op persoonlijke titel en niet bedoeld als beleggingsadvies.