France is back!

Macron Davos

La France est de retour oftewel France is back. In Versailles zijn onder dit motto in januari speeddates gehouden voor captains of industries uit de hele wereld. Bij die gelegenheid waren leden van de regering Macron aanwezig om het land en zijn vestigingsklimaat aan te prijzen. Waar Frankrijk zich een jaar geleden nog in grote onzekerheid bevond, geeft het nieuwe bewind van Emmanuel Macron Frankrijk vleugels en vernamen de toehoorders van Macron tijdens het Wereld Economisch Forum in Davos het van de president zelf: de economie trekt aan en Frankrijk is terug van weggeweest.

Internationaal
Na een valse start van zijn eerste regering in mei 2017, waarbij verschillende ministers zijn vervangen omdat zij niet van onbesproken gedrag waren, ging Macron vanaf september beter uit de startblokken. Zo is hij duidelijk aanwezig op het internationale toneel. Uitgangspunt is daarbij: ik praat met iedereen. Hij houdt de dialoog met president Assad van Syrië open en drukte de ondiplomatieke Amerikaanse president Trump tegen de borst. De goede verhoudingen benut hij juist om hen op andere gedachten te brengen (“make our planet great again” toen Trump het klimaatakkoord van Parijs opzegde). Macron schroomt ook niet de Russische media te bekritiseren over hun inmenging tijdens de Franse presidentsverkiezingen, terwijl Vladimir Poetin naast hem staat.

Europa
De Europese machtsverhoudingen zijn veranderd, mede door de verzwakte positie van Angela Merkel. Ondanks haar verkiezingsoverwinning in september, ging zij maandenlang langs de politieke afgrond om ternauwernood tot een coalitie te komen. De broze deal met de sociaaldemocratische SPD doet de vraag rijzen hoe stevig en vooral hoe lang Merkel nog in het zadel zit. De Britse buurvrouw Theresa May heeft het zo mogelijk nog moeilijker sinds het land zich in de misère van de Brexit stortte en zij constant een zagend geluid vanaf haar stoelpoten moet horen komen. Frankrijk laat niet na om Parijs al prachtig alternatief op Londen te presenteren, in de hoop bedrijven en internationale instellingen aan te trekken.

Op de zuidflank wacht Italië begin maart nog parlementsverkiezingen, terwijl Spanje nog bijkomt van de Catalaanse kwestie. Zo bezien zit Emmanuel Macron er comfortabel bij aan de Brusselse vergadertafel. Hij deed daar een schepje bovenop doordat hij in september zich durfde uit te spreken over de toekomst van de Europese Unie. Zijn pleidooi houdt verdere integratie in en een Europa dat bescherming biedt, ondermeer door een Europese interventiemacht en een eigen Europese minister van Financiën.

Hervormingen
In eigen land krijgt Macron opmerkelijk rustig hervormingen geregeld zonder de gebruikelijke folklore van langdurige stakingen en demonstraties, zoals bij de versoepeling van de arbeidsmarkt. Voor 2018 heeft hij nog wel wat pittige onderwerpen op het menu staan: de hervorming van de landbouw en de afslanking van het ambtenarenapparaat. In de categorie ‘Overig’ wil hij het omroepbestel moderniseren, is al een akkoord bereikt met gevangenispersoneel en gaat de maximumsnelheid op binnenwegen van 90 naar 80 kilometer per uur. Van alle markten thuis dus. Een delicate kwestie is een oproep van Corsicaanse nationalisten voor meer autonomie, die steeds meer voet aan de grond krijgen. Hoewel Macron bereid is Corsica in de Franse grondwet te vermelden (het is dan even de vraag of dit de Corisaanse overheid extra bevoegheden geeft), is hij tegen het Corsicaans als officiële taal en een aparte status voor de inwoners van het geboorte-eiland van Napoleon.

De oppositie
De politieke oppositie is momenteel te verwaarlozen en likt vooral de wonden na de presidents- en parlementsverkiezingen van 2017. De linkse voorman, de norse Jean-Luc Melenchon, is nog redelijk up and running, maar andere partijen zijn bezig zichzelf opnieuw uit te vinden. Marine Le Pen houdt zich bezig met de naamswijziging van haar extreemrechtse partij Front National en wil daarmee met een imagoprobleem afrekenen. Conservatiefrechts heeft sinds kort een nieuwe leider: de 42-jarige Laurent Wauquiez. Zijn uitverkiezing houdt echter de gemoederen binnen zijn partij Les Républicains bezig omdat deze Sarkozy-aanhanger een nogal rechts imago heeft. De gematigde stroming binnen Les Républicains voelt zich niet door hem vertegenwoordigd. En dan zijn er nog de socialisten van de vorige president, Hollande. Na hun electorale pak slaag, zijn ze op zoek naar een nieuwe leider, die op 29 maart uit vier kandidaten wordt gekozen. Pijnlijker nog is dat de socialisten hun verhuisdozen aan het pakken zijn, omdat zij voor september uit het monumentale pand aan rue de Solferino in Parijs wegmoeten. Zo’n 70 medewerkers zijn al ontslagen. De verkoop brengt 45 miljoen euro in het laatje, wat zeer welkom is gezien de financiële problemen van de partij.

Dit betekent uiteraard niet dat op termijn de oppositie kansloos is. Achilleshiel voor Macron is zijn eigen partij La République en Marche (LREM). De onervaren volksvertegenwoordigers die op de golven van het succes van hun president in het parlement terecht kwamen, zijn niet noodzakelijkerwijs dezelfde politieke genieën. Macron zal zich gelukkig prijzen dat hij een tijd lang geen last van verkiezingen heeft: de gemeenteraadsverkiezingen zijn pas in 2020 en de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2019 hebben bijna geen invloed op de nationale politiek.

Rond de jaarwisseling verloor Frankrijk vier grootheden van weleer: rocklegende Johnny Hallyday (74 jaar), de schrijver en filosoof Jean d’Ormesson (92 jaar), de popzangeres France Gall (70 jaar) en meesterkok Paul Bocuse (91 jaar). Een generatie neemt afscheid: nostalgie maakt plaats voor de aanpak van eigentijdse problemen door de volgende generatie. President Emmanuel Macron (40 jaar) is daarvan bij uitstek een exponent en geeft het land een duwtje naar nieuwe tijden: France is back.

Trump kan niet zonder neonazi’s

Virginia KKK

Longread. De reacties van president Trump op rechts-extremistisch geweld en neonazistische protesten hebben de wereld verbaasd. In binnen- en buitenland wordt schande gesproken van het gebrek aan moreel leiderschap van de president, die blijft weigeren om neonazi’s onomwonden aan te wijzen als de verantwoordelijken voor de geweldsescalatie in Virginia waarbij een vrouw om het leven kwam. Zelfs in zijn eigen republikeinse partij reageren veel prominenten opvallend kritisch. De Grand Old Party (GOP), zoals de republikeinen liefkozend worden genoemd, lijkt tot op het bot verdeeld. Die verdeeldheid is echter ruim 60 jaar ‘in the making’. Trump begrijpt het belang van identiteit in de politiek en laat zien welk gevaar daarin schuil gaat. Een (lange) analyse van het belang van identiteit in verkiezingen en van hoe dat de moderne republikeinse partij heeft gevormd. Continue reading

Jupiter, beroep: president van Frankrijk

Macron stemt in Le Touquet Paris-Plage 11juni 2017

Mitterrand was ‘tonton’ (oompje), Chirac ‘Monsieur Trois-minutes-douche-comprise’ vanwege zijn kortstondige hotelbezoekjes met allerlei dames, Sarkozy ‘le president bling-bling’ en Hollande bij gebrek aan ruggengraat ‘flanby’ (een drilpuddinkje). Macron introduceerde als goede communicator afgelopen najaar voor de zekerheid vast zijn eigen bijnaam: Jupiter. Wordt Frankrijk sinds mei dit jaar door een oppergod geregeerd? Continue reading

Georgia stemt over toekomst Trump

donald_trump_28757578404

Op dinsdag mogen de kiezers van één kiesdistrict in de zuidelijke staat Georgia naar de stembus. Hoewel de verkiezingen formeel draaien om de vraag wie minister van Volksgezondheid Tom Price mag opvolgen als lid van het Huis van Afgevaardigden, staat vooral de toekomst van Donald Trump op het spel. Iets meer dan 200.000 kiezers, als de opkomst vergelijkbaar is met voorgaande jaren, kunnen een enorme stem hebben in de vraag of president Trump wordt afgezet. Continue reading

Stadhouderszaal on steroids: het 19e Chinese Volkscongres

De Grote Hal van het Volk

Net als in Nederland bevindt China zich in een langdurige formatie: in het najaar zullen tijdens het 19e Volkscongres de nieuwe leiders van het land worden gepresenteerd. Terwijl wij in spanning afwachten wie straks op het bordes van Huis ten Bosch zullen staan, lijkt in China één ding lijkt zeker: in het najaar van 2017 zullen zes mannen met zwart geverfde haren in zwarte pakken samen met President Xi Jinping het podium van de Grote Hal van het Volk oplopen. Wie die zes mannen rondom Xi zullen zijn is echter een raadsel. De samenstelling van een nieuw Staand Comite van het Politburo is voor vrijwel iedereen een mysterie: de strijd over wie China de komende vijf jaar zullen leiden is in tegenstelling tot de Amerikaanse, Britse en Franse verkiezingsspektakels een strijd die zich juist achter de schermen afspeelt. Continue reading

De winnaars en verliezers van #GE2017

7372929582_a37dfcce48_o

Voor de derde keer op rij zat ik vannacht met open mond naar een verkiezingsnacht de BBC te kijken. In 2015 bleek Cameron geheel onverwacht een absolute meerderheid te hebben gehaald. In 2016 stemde het electoraat tegen alle verwachtingen in voor Brexit. En nu had weer iedereen het mis: het werd een hung Parliament. Alleen zag Political Minds het enigszins aankomen. Terwijl het stof nog lang niet is neergedaald, is wel al duidelijk wie wonnen gister, en wie heel, heel erg verloren. Een overzicht:

Continue reading

Gaat Theresa May dan toch niet winnen?

29178578784_cb88b569f0_b

Over 7 dagen gaan de Britten naar de stembus. De reden voor de verkiezing is niet het einde van een regeertermijn of een kabinetscrisis, maar een strategische overweging van premier Theresa May. Met de verkiezing wil May, die het premierschap na het Brexitreferendum in de schoot geworpen kreeg, haar eigen mandaat en dat van haar partij verstevigen in aanloop naar de onderhandelingen met Brussel. Niet alles gaat echter volgens plan, en de klinkende zege waar May op hoopte en stiekem vanuit ging, is alles behalve een zekerheid. Sterker nog, er zijn zelfs peilingen die wijzen op een ‘hung Parliament’. Drie gevaren liggen voor de gedoodverfde winnaar May op de loer.

Continue reading

Macron!

macron president

Wat een prachtig beeld: vanonder een poort van één van de indrukwekkendste bouwwerken van Parijs, het Louvre, wandelt 7 mei 2017 de zojuist gekozen president Emmanuel Macron onder de tonen van Beethovens Europese volkslied Hymne à la joie naar zijn uitzinnige aanhangers. Macron heeft een ongelooflijk huzarenstukje afgeleverd door een alternatief te bieden aan de politiek sterk gepolariseerde machtsblokken van socialisten en republikeinen en heeft voorkomen met meer dan 66% van de stemmen dat extreemrechts aan de macht komt. Met zijn 39 jaar staat hij als jongste president van de Vijfde Republiek voor een immense taak. In zijn speech zegt hij dat hij de Fransen wil verenigen en als hun nederige leider zijn optimistische boodschap uitdragen om Frankrijk met een open blik naar buiten economisch en sociaal sterker te maken: durf is daarbij een sleutelwoord. Terwijl de eeuwenlange geschiedenis van het imposante Louvre neerkijkt op Macron en zijn vrouw Brigitte, maakt Macron geschiedenis.

Continue reading

Dus toch: Macron versus Le Pen

2057545_emmanuel-macron-son-parcours-son-projet-sa-campagne-web-tete-0211697685848

Op 23 april 2017 doorbreken de Fransen de vanzelfsprekendheid van de macht van de gevestigde blokken rondom le Parti Socialiste (PS) en Les Républicains en zoeken hun heil in twee alternatieven: het centrum van Emmanuel Macron en de extremen op links maar vooral rechts. De extreemrechtse Marine Le Pen wordt met 22% tweede en moet Macron voor zich dulden, die deze eerste ronde van de presidentsverkiezingen wint met 24%. Frankrijk is gevoelig voor het populisme, maar buigt niet: de weg door het midden is voor nu het Franse antwoord tegen de gevestigde orde en de politieke onvrede. De Fransen wil daarnaast ook economische voorspoed en geloven niet dat extreemrechts (of –links) dat biedt: voormalig bankier en oud-minister van Economie Macron overtuigt meer. Op 7 mei aanstaande wordt de definitieve keuze gemaakt, maar de uitkomst staat nagenoeg vast: Emmanuel Macron wordt de achtste president van de Vijfde Republiek.

Continue reading